Jæja. Nú er það staðreynd að Þróttur er fallinn - enn einu sinni. Það er liggur við hætt að hreyfa við manni þegar liðið fellur. Þetta er eiginlega orðinn sjálfsagður hlutur og eitthvað sem maður býst alltaf við.

Kristinn Einarsson, fyrrverandi formaður Þróttar, ritar pistil á vefsíðu félagsins þar sem bersýnilega kemur í ljós hvers vegna liðinu vegnar eins og því vegnar. Hann er með eitthvert ákall til leikmanna og furðar sig á því að uppaldir leikmenn skuli hlaupast burt frá Þrótti í kippum. Í sama pistli reynir hann að höfða til samvisku leikmanna og talar um tryggð við félagið.

Viðhorf Kristins endurspeglar þankagang stjórnar Þróttar í gegnum tíðina. Það er eins og allar ófarir félagsins megi skrifa á ótryggð leikmanna. Hvernig væri nú ef þessir menn myndu setjast niður og hugsa: Er ég kannski að gera eitthvað vitlaust?

Hvernig umhverfi hefur stjórnin skapað fyrir þessa leikmenn sem alist hafa upp hjá félaginu? Eru allir sem ólust upp í Þróttarahverfinu svona rosalega óheiðarlegir? Er ótryggð kannski í námskrá Langholts-, Laugalækjar- og Vogaskóla? Nei það hlýtur hver maður að sjá að svo er ekki.

Leikmenn vilja spila í umhverfi þar sem metnaður er til staðar. Ég hef aldrei merkt að stjórn Þróttar, sama hver hefur verið í brúnni, hafi sýnt nokkurn vilja eða metnað til þess að koma liði Þróttar í fremstu röð. Það hefur sýnt sig best á leikmannamarkaðnum þar sem stjórn Þróttar hefur alla tíð verið áhorfandi.

Síðan er þetta stöðuga þvaður um uppalda leikmenn og unglingastarf. Undanfarna tvo áratugi hafa bara ekki komið upp nógu margir góðir leikmenn hjá Þrótti. Einn og einn toppur inn á milli.

Þá vakna spurningar um unglingastarfið. Hvernig er það? Er það nógu gott? Af hverju er endurnýjunin ekki meiri en raun ber vitni? Kristinn hlýtur að geta skrifað það á einhverja aðra en stjórnina.

Það er ekki hægt að ætlast til að menn verði að eilífu kyrrir hjá Þrótti ef að umhverfið sem skapað er í kringum liðið er ekki spennandi. Ekki frekar en það er hægt að ætlast til að ungur maður búi alla sína ævi á Kópaskeri, þó hann sé uppalinn þar.

Það skýtur líka eilítið skökku við að Kristinn skuli tala um tryggð. Maðurinn sem hrakti Pál Einarsson, einn hjartahreinasta og tryggasta Þróttara sögunnar, í burtu frá félaginu í þeim tilgangi að standa með Atla Eðvaldssyni sem fór síðan undan í flæmingi haustið eftir. Á sama tíma fór Páll í Fylki og átti sitt besta tímabil, greinilega í nógu góði formi til að standa fyrir sínu.

Það þarf hallarbyltingu í Þrótti. Það þarf að breyta algerlega um hugsun innan félagsins svo leikmenn langi til að spila með Þrótti af einhverri annarri ástæðu en skyldurækni.

Virðingarfyllst, Sólmundur Hólm Sólmundarson.

Sammála þér Sólmundur að flestu leiti. Varðandi Palla málið...þá finnst mér að stjórnin ætti að geta leyst svona ágreining, en ef hlutirnir þróast útí það að annarhvor þarf að yfirgefa klúbbinn, þá verður það alltaf leikmaðurinn sem fer og þannig á það að vera að mínu mati.

En mér finnst vanta markvissari og raunhæfari stefnu hjá stjórn Þróttar og þetta ákall hans Kristinns finnst mér algjörlega fáránlegt...í raun finnst mér einsog hann sé að auglýsa vanþekkingu sína á leiknum sem knattspyrnan er og jafnframt auglýsa það að margir leikmanna Þróttar séu að hugsa sér til hreyfings.